Przejdź do głównej zawartości

Stefan Żeromski "Syzyfowe prace" - streszczenie krótkie lektury

Ośmioletni Marcin Borowicz wraz z rodzicami przybywa do szkoły elementarnej w Owczarach, gdzie przez trzy lata, pod kierunkiem pana Wiechowskiego, przygotowuje się do egzaminu do gimnazjum. Nauka nie przychodzi mu łatwo – z trudem opanowuje podstawy rosyjskiego, arytmetyki i religii, a ponadto zmaga się z tęsknotą za domem w Gawronkach i uczuciem osamotnienia.

Dzięki łapówce (ukrytej pod pretekstem korepetycji) dla egzaminatora – pana Majewskiego – Marcin dostaje się do gimnazjum w Klerykowie. Zamieszkuje na stancji u pani Przepiórkowskiej. Śmierć matki głęboko go porusza, choć dopiero po czasie uświadamia sobie ogrom straty. W czasie nauki coraz bardziej ulega wpływom rusyfikacji – chodzi do rosyjskiego teatru i zakłada koło literatury rosyjskiej.

Do gimnazjum trafia też Andrzej Radek – chłopiec z ubogiej, wiejskiej rodziny, który łączy naukę z pracą jako korepetytor. Z powodu swego pochodzenia bywa wyśmiewany. Po tym, jak uderza jednego z dręczycieli – Tymkiewicza – zostaje wydalony ze szkoły. Marcin wstawia się za nim u inspektora Zabielskiego, dzięki czemu Radek może powrócić do nauki.

W szkole dochodzi też do sytuacji, gdy nauczyciel historii Kostriulew szydzi z polskich zakonnic opowiadając, że w trakcie likwidacji klasztoru znaleziono w podziemiach mnóstwo grobów noworodków. W ich obronie staje Walecki, który za swój sprzeciw zostaje wychłostany. Borowicz, obawiając się konsekwencji, odcina się od jego słów, przypisując je wyłącznie koledze.

W siódmej klasie pojawia się Bernard Zygier – przeniesiony z warszawskiego gimnazjum. Jego recytacja „Reduty Ordona” na lekcji języka polskiego porusza uczniów i rozpala w nich uczucia narodowe. Marcin, Radek i inni zaczynają spotykać się potajemnie u Gontali w Starym Browarze, by wspólnie zgłębiać polską historię i literaturę. Coraz bardziej rośnie w Marcinie bunt wobec rosyjskich nauczycieli – wyrazem tego staje się akt rzucenia błotem w inspektora, pana Majewskiego.

Podczas przygotowań do matury Marcin zakochuje się w Annie Stogowskiej, zwanej „Birutą”. Choć nie zamieniają ze sobą ani słowa, rodzi się między nimi silna więź, a miłość wyznają sobie spojrzeniami Po zdaniu egzaminu Marcin próbuje ją odnaleźć, lecz dowiaduje się, że Anna wyjechała z rodziną do Rosji, gdzie ojciec – lekarz wojskowy, dostał lepszą posadę. Załamany, odnajduje pociechę w przyjaźni i wsparciu ze strony Andrzeja Radka.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Rene Goscinny, Jean-Jacques "Mikołajek" - streszczenie szczegółowe lektury

Każde kolejne opowiadanie dotyczy przygód Mikołajka, zaś wszystkie łączy zarówno postać samego chłopca, jego rodziny, jak i szkolnych kolegów.

Praca plastyczna: Muchomory z wytłoczek po jajkach

Grzyby, w tym muchomory, to wdzięczny temat jesiennych prac plastycznych. Dziś proponujemy Wam muchomory wykonane z wytłoczek po jajkach. Co będzie potrzebne? wytłoczka po jajkach (u mnie taka na 10 jaj), nożyczki klej biała, czerwona i ew. zielona farba Sposób wykonania: Z wytłoczek wycinamy wypustki i stożki, równając brzegi (jak na zdjęciach). Stożki (nóżki) malujemy na biało, kapelusze na czerwono, jak podeschną, robimy na nich białe kropki. Sklejamy kapelusze i nóżki. Ewentualnie możemy zrobić na nóżkach zielone kreseczki - imitacja trawy.

William Szekspir "Makbet" - streszczenie szczegółowe lektury

Akt I Scena 1. Akcja utworu rozgrywa się w XI wieku w Szkocji podczas wojny między wojskami szkockimi a norweskimi. Gdzieś na otwartym polu rozmawiają ze sobą trzy czarownice. Mówią o nadchodzącym końcu bitwy i zbliżającym się spotkaniu z Makbetem. Scena 2. Do obozu wojskowego Szkotów, gdzie przebywa król Duncan, jego synowie oraz panowie szkoccy, dociera z pola bitwy ranny Kapitan. Z jego słów Duncan dowiaduje się, że Norwegom w czasie bitwy pomagali panowie szkoccy, którzy zdradzili swój kraj i przeszli na stronę wroga. Był między nimi zdrajca Macdonwald, którego zabił namiestnik hrabstwa, tan Glamis, czyli Makbet. Do obozu wraca z pola walki Rosse, od którego król dowiaduje się, że dzielny Makbet wziął do niewoli tana Cawdoru, przechylając tym samym szalę zwycięstwa na stronę Szkotów. Walka jest skończona, a zadowolony Duncan wydaje rozkaz zgładzenia tana Cawdoru i przeniesienie jego tytułu oraz posiadłości na Makbeta. Scena 3. Wykazawszy się odwagą w bitwie z Norwegami Makbet, amb...